Το Φρούριο Καβάλας είναι κτισμένο στην κορυφή της Χερσονήσου της Παναγίας. Κτίσθηκε το 1425 στα ερείπια της Βυζαντινής Ακροπόλεως της Χριστούπολης που είχε καταστραφεί το 1391.

Στην Βυζαντινή περίοδο η πόλη αλλάζει όνομα. Η “Χριστούπολη” (746μ.Χ.) πλέον, συνεχίζει την πορεία της ως ένας σημαντικός σταθμός και σταυροδρόμι, λόγω του λιμανιού της. Περνώντας στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, η Χριστούπολη καταλαμβάνεται από τους Οθωμανούς, οι οποίοι χτίζουν το 1425 το Φρούριο της πόλης (Κάστρο). Είναι ένας οχυρωμένος περίβολος, που ακολουθεί τη διαμόρφωση και την κλίση του εδάφους και χωρίζεται σε δύο μέρη από ένα εγκάρσιο τείχος. Τα τείχη ενισχύονται από δύο τετράγωνους πύργους, από έναν πολυγωνικό, στη μέση περίπου της ανατολικής κορτίνας και έναν προμαχώνα στη Ν.Α. γωνία.

Φρούριο Καβάλας (Κάστρο), Χερσόνησος Παναγίας, Καβάλα

Την ίδια χρονιά το κάστρο της Χριστουπόλεως καταλαμβάνεται, προσωρινά, από 10 βενετικές γαλέρες. Το 1530 περίπου επανιδρύεται η πόλη από Σουλεϊμάν το Μεγαλοπρεπή. Επισκευάζονται και ανεγείρονται τείχη στη βάση των βυζαντινών, κτίζονται οι Καμάρες, στη θέση παλαιότερου, πιθανόν ρωμαϊκού υδραγωγείου. Οι Καμάρες έχουν μέγιστο ύψος 25 μέτρα. Στηρίζεται σε 18 ογκώδη μεσόβαθρα και φέρει διπλή και σε ορισμένα σημεία τριπλή σειρά επάλληλων τόξων. Κατασκευάστηκε για να γεφυρώσει το χαμηλό μέρος που χωρίζει τη χερσόνησο της Παναγίας από τα απέναντι υψώματα.

Παλαιό Υδραγωγείο (Καμάρες), Καβάλα

Οι Καμάρες έχουν μέγιστο ύψος 25 μέτρα. Στηρίζεται σε 18 ογκώδη μεσόβαθρα και φέρει διπλή και σε ορισμένα σημεία τριπλή σειρά επάλληλων τόξων. Κατασκευάστηκε για να γεφυρώσει το χαμηλό μέρος που χωρίζει τη χερσόνησο της Παναγίας από τα απέναντι υψώματα. Ο αγωγός έχει μήκος 6 χιλιομέτρων, ξεκινά από τη λεγόμενη Μάνα του Νερού και φθάνει στην πόλη μέσω γεφυρών και δεξαμενών. Όλο το νότιο τμήμα και μέρος του βορείου άκρου δέχθηκε αναστήλωση και ήρθαν από την Αίγυπτο πεσσοί. Το υδραγωγείο είναι κατασκευασμένο από τοπικό γρανίτη και πλήθηνα στοιχεία. Αρθρώνεται σε τρία διαζώματα.

Το κάτω διάζωμα αποτελείται από σχεδόν τετράγωνους πεσσούς πλευράς 6 μέτρων και μονά τόξα. Στο μεσαίο διάζωμα, η διάσταση περιλαμβάνει εναλλαγή μονών και διπλών τόνων, ενώ στο άνω διάζωμα υπάρχει ο αγωγός μεταφοράς νερού. Υπάρχουν δύο δεξαμενές, στο βόρειο και νότιο άκρο, στις οποίες γινόταν καθορισμός του νερού με το σύστημα της υπερχείλισης. Από εκεί το νερό διανεμόταν στην πόλη και στις δημόσιες κρήνες, δημόσια κτίρια και σε λίγες ιδιωτικές κατοικίες. Το 1912 οι αρχές βουλγαρικής διοίκησης κατάργησαν προστατευτικά μέτρα και μετέτρεψαν τον αγωγό του νερού σε δρόμο. Η διέλευση πεζών, κοπαδιών και αμαξών προκαλούσε βλάβες και ρήγματα στον αγωγό, με αποτέλεσμα την απώλεια του νερού και τις συχνές μολύνσεις του.

Πηγές κειμένων: Wikipedia

Δείτε εδώ πληροφορίες για την Καβάλα.